mijn kennismaking met Uganda
De vlucht:
Pffff, de wekker gaat. Kwart over vier. Over een uur vertrek ik dus al richting Brussel. Ik heb zelfs een klein afscheidcomité! Papa, mama en Nathan zwaaien mij uit. Brussel is trouwens een fijne vluchthaven. Auto parkeer je voor de deur en je stapt gelijk de grote incheckhal in. Geen gedoe zoals op schiphol dus, heer-lijk. Natuurlijk even spannend of ik Herma zou herkennen na de meeting van Be More in Februari. Maar als snel had ik haar in de peiling. Na het inchecken (waar bleek dat je 2x 23 kilo mocht meenemen en ik nog van alles uit mijn tas had gehaald om niet over de 20 kilo te zitten,zucht)was het tijd om afscheid te nemen en door de 1ste , maar nog lang niet de laatste, douane te gaan. Nog even een laatste zwaai en handkus en weg waren we.